کنفرانس بین المللی یادگیری و یاددهی الکترونیکی ایران

صفحه اصلی / نوزدهمین کنفرانس ملی و سیزدهمین کنفرانس بین المللی یادگیری و یاددهی الکترونیکی ایران

ارائه‌ی چارچوب یادگیری سیار مبتنی بر هوش مصنوعی برای ارتقای شایستگی تدریس با رویکرد پژوهش مبتنی بر طراحی

نویسندگان :

سجاد رضائیان¹ قاسم سلیمی² مهدی محمدی³ الهام حیدری⁴ علیرضا نیک سرشت⁵

1- دانشگاه شیراز 2- دانشگاه شیراز 3- دانشگاه شیراز 4- دانشگاه شیراز 5- دانشگاه شیراز

کلمات کلیدی :

یادگیری سیار،هوش مصنوعی،شایستگی تدریس،پژوهش مبتنی بر طراحی

چکیده :

در سالیان اخیر تحولات در فناوری‌های دیجیتال و هوش مصنوعی، ساختار آموزش عالی را دگرگون ساخته و چالش‌های جدیدی در توسعه‌ی حرفه‌ای اعضای هیأت علمی پدید آورده است. برنامه‌های سنتی با محدودیت‌هایی چون عدم انعطاف‌پذیری، فقدان شخصی‌سازی و محدودیت در بازخورد مواجه‌اند. این پژوهش با هدف طراحی چارچوب مفهومی یادگیری سیار مبتنی بر هوش مصنوعی برای خودبهسازی شایستگی‌های تدریس اساتید دانشگاه انجام شد. روش‌شناسی پژوهش مبتنی بر طراحی در چهار چرخه‌ی تکراری شامل تحلیل نظام‌مند ادبیات بر اساس راهنمای پریزما که منجر به انتخاب 37 مقاله از پایگاه‌های معتبر بین‌المللی شد، طراحی اولیه با تحلیل مضمون، اعتبارسنجی با مشارکت 15 متخصص و بازطراحی نهایی، اجرا شد. چارچوب پیشنهادی دارای چهار بُعد و 20 مؤلفه است: بُعد ورودی (شناسایی نیازها و ویژگی‌های فردی)، بُعد پردازش(تحلیل داده‌ها با الگوریتم‌های هوشمند)، بُعد خروجی(ارائه‌ی محتوا و خدمات)، و بُعد پشتیبانی(فراهم‌سازی زیرساخت‌ها). فرایند خودبه‌سازی به‌صورت چرخه‌ای در پنج مرحله طراحی شده است: ارزیابی اولیه، برنامه‌ریزی مسیر توسعه، اجرا و یادگیری، ارزیابی مستمر و بازاندیشی. نتایج اعتبارسنجی نشان داد چارچوب در شاخص‌های جامعیت، کاربردپذیری، نوآوری و انسجام منطقی تأیید شده است. این چارچوب با تلفیق شخصی‌سازی، تحلیل هوشمند و دسترسی انعطاف‌پذیر به منابع، مبنایی عملی برای طراحی نظام‌های یادگیری سیار هوشمند در آموزش عالی ارائه می‌دهد.